ALBUM: ONBESTEMD BESTAAN
Onbestemd Bestaan
Hetty: O, o waar gaat dit over?
Bernadette: De Locatie
Bas: Hoe zou ik het beschrijven? Ja ik vind het nog steeds een mooie plek die mogelijkheden geeft aan mij om dingen te bedenken en te ontwikkelen
Martijn: Een imperfecte plek voor imperfecte mensen
Een onbestemd bestaan
Een oase van solaas
Een rimpeling in water
Het gemis valt zoveel zwaarder
Het onkruid in de schoenen
Overwoekerde gevoelens
Een lege hei met modder
Het circus is vertrokken
De distels met de bloemen
Overwoekerde gevoelens
Een onbestemd bestaan
Een oase van solaas
De wind die is gaan liggen
Een onbestemde stilte
En de slapende buitenwijken
De golven tegen de dijken
Een lang proces van gisten
Verlangen tot het wissen
Van vergissingen van gister
De dorens en de distels
De dag die ooit moest komen
Alle vruchteloze dromen
Een onbestemd bestaan
Een oase van solaas
Kees: Waar de natuur spreekt staat het verstand stil. Zo is het met heel de natuur ook, dus ge moet altijd goed opletten in de natuur, kunde alles zien en observeren. Maar als ge oogkappen op hebt, dan ziedde ge niks
Berusting
Pap stierf op een dag met sneeuw en zon
Nog geen pensioen, genieten, je kan beter iets gaan doen
Hij werkte zich kapot, als een paard
Zover hij kon, ik begreep het niet, maar zijn naam was Ton
Bas: Ja, ik weet niet of ik echt iets te klagen heb. Of het aan mij is, ik bedoel ik klaag wel over dingen, maar ik weet niet of het nou per se gericht is aan De Locatie
Kees: Ik keek niet op ’n praai. Want kijk tegenwoordig zeggen ze allemaal, we moeten naar huis, want het is tijd. Maar mijn tijd is nooit altijd hetzelfde bepalend geweest. Ik zeg, want als ge in de zomer aan het hooien waart, dan had ik ook geen tijd om te eten. Dan bleef ik buiten. Ja. Kijk, want, de mensen zijn allemaal, god, zo, dat naar huis en naar huis, die hollen op enne draf naar het graf
Hollen op een draf naar het graf
Lei: Dat was eigenlijk mijn openingsritueel op de woensdag, effe een gezegde halen bij boer Kees
Kees: Ja, maar het waren d’r meer
Lei: Ja, het werden er altijd meer, ik kon er altijd maar een onthouden, dan had ik iets om over te mijmeren tijdens het werken
Kees: Ja, da moete. Ge moet altijd over uw werk denken. Ge moet niet aan het volgende werk denken, aan het werk denken waar ge mee bezig bent. Dan bende op de goede weg
Hollen op een draf naar het graf
Kees: Ik zeg altijd, een klein bedrijfje, en klein wijfke, en klein geld maakt tevreden in m’n lot. En dat vond ik altijd belangrijk. Tevreden zijn in uw lot. Want het is niet anders soms, hè
Natural Horsemanship
Daan : Ook doen we paarden-coaching , dus da’s eigenlijk op een therapeutische manier, ja, omgaan met paarden, dus daar kunnen ze ook weer veel van leren voor de omgang met mensen
Mario: Door “natural horsemanship”, dat wil eigenlijk zeggen, de kwaliteit van het paard zoeken, en daar waar ook het paard, ja waar die plezier in heeft, en daar gebruik van maken, zodat het paard plezier blijft hebben in wat ie doet en niet gedwongen hoeft te worden, of met veel tegenwerking iets laten doen
Kees: Bij een mens, die kruipt ook weg, die gaat ook weg..
Lei: Als die zich kwetsbaar voelt? Een mens.. ja, zo zie ik het, hè, ik wil je niet de woorden uit je mond nemen
Kees: Ja, dat kan gerust. Maar zo is dat, ja. En het paard ook. Daar bleef ik ’s nachts bij slapen als ie moest veulen. Dan lag het paard en ik tegen de rug aan, en dan sliep ik net zo heerlijk, en dan voelde ik dat dat paard in beweging kwam, ik zeg, o jee, hij gaat, toch gaat ie aan het veulen
Mario: In principe worden de paarden net zo behandeld als de jongeren hier. Je zoekt gewoon op waar hun kwaliteiten liggen, nou, en daar ga je mee aan de slag
De dagen galopperen uit zicht, zicht, zicht
Onstuimige paarden in laat zomer licht
Kees: En ik zeg, ik ga toch naar bed, slapen. En hij gooide hem elke keer terug, dat paard. Hij gooide ‘m elke keer terug, hup, met de kop terug. En dan keek ik weer, en dan voelde ik weer. Dus ik zeg, niks aan de hand, dus ik naar bed gegaan. Ik zeg, ja, ik kan doen of laten wat ge wilt maar ik ga toch naar bed, ik zeg, want de schaft kunde verlengen, maar de dag niet, dus ik ging terug, en ’s morgens liep het veulleke bij.. maar, ja, het paard was me komen roepen.. Ja, dat was wel mooi. Met paarden heb ik veel op. Kijk, want daar moest ge thuis vroeger de kost mee verdienen, hè. Die moesten het zware werk doen
Controle
Hetty: Ja, d’r is natuurlijk door de jaren heen ook wel wat veranderd. We hebben natuurlijk een nieuw bestuur nou. Reorganisatie, waarin, ja, ze echt vanaf de grond weer opnieuw gaan opbouwen, zeg maar
Frits: Ik hoop dat het zo blijft, maar ik vrees dat het niet zo blijft. De gemoedelijkheid.. Hoe ik hier binnen gekomen ben, door de kinderen te brengen, en dat was allemaal goed zo, ik vrees dat dat er een beetje van afgaat
Lei: Komt dat door regelgeving, of..?
Frits: Regelgeving, nieuw bestuur.. Dat heeft er allemaal mee te maken, ja
De betegeling van de tropen
Verstrengeld door duizend knopen
De wildgroei is nooit afgelopen
De betegeling van de tropen
Lei: Stel, je zou een oplossing mogen aandragen, wat zou die oplossing dan zijn?
Bernadette: Ga niet uit van wantrouwen. Nou is het allemaal gebaseerd op controle, controle, controle..
De betegeling van de tropen
Bernadette: ..Veel meer bureaucratie, en regeltjes, en formuliertjes en dat soort zaken naar voren gekomen, en dan ben je meer bezig met de bureaucratie dan met het werken met de jongeren
Chaos
Daan: Chaos.. ja. Ja, ik hou van chaos. Ik vind dat wel leuk. Ik zoek wel altijd de chaos op. Nee, ik vind chaos niet per se negatief, ik vind het wel iets moois hebben, ik denk dat het voor afleiding zorgt en ik denk dat je er heel veel van kan leren, denk ik
Cha-a-a-a-os
Frits: De chaos die ze nou aan het opruimen zijn, maakt ook dat de kinderen wat zagen in de rotzooi, en die gingen er dan wat mee doen. En ik ben wel voor die gemoedelijkheid, en in die gemoedelijkheid gebeurt er wat. En niet omdat de wet het zegt
Chaos, ik ervaar je
Chaos, je helpt me los laten
Chaos, chaos, chaos
Chaos, ik ervaar je
Chaos, ik ervaar je
Chaos, ik ervaar je
Je helpt me loslaten
Chaos, ik ervaar je
Je helpt me loslaten
Mario: Eigenlijk hoef ik dan weinig verantwoording af te leggen, zolang ik hier de boel maar niet sloop, dan is het goed
Kompas
Een antiheld kwam op het erf
En zei “ik wil niet sterven”
Na alle rooftochten en nacht-excessen
Is m’n kompas nu aan scherven
Veroordeeld tot doelloos tijd te besteden
Geconfronteerd met diep eigen onvrede
Een laatste uitweg, dat is wat ze zeggen
Een ballingschap, de oude weg verleggen
Bernadette: O ja.. Ja, dat was in Zweden. Daar hebben ze.. ja, daar ging ik zo basic gewoon overleven, zal ik maar zeggen. Midden in de sneeuw, in de bossen, heb ik m’n eigen huisje gebouwd, zodat ik, met min tien, min twintig kon slapen. En daar heb ik een grote koyo, een sneeuw koyo, een iglo gemaakt. En dan zelf de beesten gevangen, en zelf gekookt, en zelf, ja, gezorgd dat ik niet verdwaald ben in de bossen
[…]
Dus dat was echt een survivaltocht. Heel leuk. Heel erg fantastisch. En ik denk, als je dat gevoel kan hebben van “ik kan het” en “ik kan overleven”, nou, dat gevoel wil ik graag overdragen, en dat kan iedereen, denk ik. En los van welke hulpvragen je hebt, of los van welke.. wie je bent of hoe je bent, het kan
Oogstlied
Kom mee, kom mee
Naar groen braakland met bloeiende fruitbomen
Kom mee, kom mee
Onze ogen ontmoeten bij het langskomen
Kom mee, kom mee
We praten weinig, we blijven dagdromen
Een volle zon
Het fruit hangt aan de bomen
Gebruind door zon
Het fruit hangt aan de bomen
Nog weinig dagen van oogst
Kom mee, kom mee
Ons werk bij de boomgaard heeft stil gelegen
Kom mee, kom mee
Mijn gebroken ladder mist hier en daar een trede
Kom mee, kom mee,
Mijn werk ligt stil maar ik blijf zonder reden
Een volle zon
Het fruit hangt aan de bomen
Gebruind door zon
Het fruit hangt aan de bomen
Nog weinig dagen van oogst
Kom mee, kom mee
Ook deze zomer zal vlug voorbij gaan
Kom mee, kom mee
In een ogenblik is dit moment vergaan
Kom mee, kom mee
Je zegt mijn naam en dan verstild mijn verstaan
Een schemeroogst
De vruchten die verdrogen
Een schemeroogst
De kiemen die verdorren
Verlangen naar een regenwolk
Verlangen naar een regenwolk
Vervreemd van de Natuur
Arend: Nou, en hier staat alles door mekaar, hè. De kersenboom staat hier, de peultjes.. nou, en daar hebben we de vlier, en daar de braam.. het staat gewoon zo dicht en zo divers door mekaar. Nou, dat is gewoon om de diversiteit te vergroten, de biodiversiteit. De ene plant helpt de ander, de vlier, die heeft altijd dorst, die trekt altijd water naar boven, nou, en daar profiteren de peultjes weer van
Vervreemd van de natuur
Een grond om te landen
Vervreemd van de natuur
Het bloeiende erfgoed
Vervreemd van de natuur
Met eelt op de handen
Vervreemd van de natuur
De zaag die het meeste werk doet
Groeiend besef
Lei: ..Het heet eeuwigmoes?
Arend: Eeuwigmoes, ja. Het komt nooit in zaad, of heel erg zelden, en je moet het generatief vermeerderen, dus eeuwig. Jou plantje van vandaag, wat je gekregen hebt van de buren, of gekocht hebt, dat is al generaties oud, want dat is alleen gestekt, gestekt, gestekt, gestekt en gesneden, en nooit uit zaad gekomen
Vervreemd van de natuur
Beschilderde bloemen
Vervreemd van de natuur
Een statische lichtgloed
Vervreemd van de natuur
Donkere bloesem
Vervreemd van de natuur
Het loon van kortzichtige invloed
Groeiend besef
Vervreemd van de natuur
Getijden die schuiven
Vervreemd van de natuur
Sprankelend water
Vervreemd van de natuur
De ranken met druiven
Vervreemd van de natuur
De oogsttijd komt in het najaar
Groeiend besef